स्त्रीच्या अस्तित्वाचा प्रवास: शरीराची शब्दांविना भाषा
स्त्रीचं शरीर हे जणू एक जिवंत काव्य आहे, जे न बोलताही बरंच काही सांगून जातं. तिचं ते अल्लड शरीर पाहिलं की जाणवतं, ती अजून कुमारी आहे. पुरुषाच्या स्पर्शाने कधीही न स्पर्शलेलं तिचं ते अंग, एखाद्या कोऱ्या पानासारखं भासतं. पण त्याच शरीरात जेव्हा ओढ निर्माण होते, तेव्हा ती 'असुसलेली' आहे हेही तिचं शरीरच सांगतं.
जेव्हा तिला पहिल्यांदा सुखाची अनुभूती मिळते, तेव्हा ते सुखवलेले शरीर वेगळंच तेज घेऊन येतं. तिच्या शरीराची प्रत्येक हालचाल सांगते की तिला आता सातत्याने ते सुख मिळतंय. गर्भधारणा झाल्यावर तर तिचं शरीर क्षणोक्षणी बोलू लागतं. नऊ महिन्यांपर्यंत तिची ती बहरणारी रूपं सृष्टीचं नवल वाटायला लावतात. जेव्हा ती बाळाला जन्म देते, तेव्हा तिचं शरीर जणू ओरडून सांगतं— "माझा पुनर्जन्म झाला आहे." प्रसूतीच्या सर्व कळा सोसल्यानंतर, आता ती फक्त एक स्त्री उरत नाही, तर ती एक 'माता' होते.
तिचे स्तन जेव्हा बाळाचं उदरभरण करतात, तेव्हा त्यात वात्सल्य ओसंडून वाहतं. एका मुलीचं शरीर अचानक एका पूर्ण स्त्रीमध्ये रूपांतरित होतं. तिला एक वेगळाच आकार प्राप्त होतो, ती अधिक भरलेली, आखिव-रेखीव आणि प्रगल्भ दिसू लागते.
काही काळाने जेव्हा स्तनपान थांबतं, तेव्हा शरीर पुन्हा आपल्या जुन्या रूपाकडे परतण्याचा प्रयत्न करतं, पण त्यात आता एक वेगळाच मुरब्बीपणा असतो. आईपणाचा अनुभव घेतलेली ती स्त्री पुन्हा त्या अवखळ बालिकेसारखी कशी होईल, हे तिच्या डोळ्यांतील चमक आणि शरीरातील बदल स्पष्टपणे दाखवून देतात. ती स्वतःची काळजी घेते की नाही, हेही तिच्या शरीरावरून जगाला ठळकपणे जाणवतं. पण या सगळ्यात तिचं स्वत:वरचं प्रेम आणि तिचा आत्मविश्वास तिच्या हालचालींतून अधिक स्पष्ट होऊ लागतो.
तिचं रजस्वला (मासिक पाळी) होणं तिच्या डोळ्यांतून दिसतं, तर जोडीदारासोबतचं तिचं मिलन तिच्या गालावरच्या लाजेतून उमटतं. एखादा सूक्ष्म निरीक्षण करणारा माणूस तिच्या तोंडून एक शब्दही न ऐकता, तिच्यातले हे सगळे बदल सहज टिपू शकतो. संकटांशी दोन हात करताना तिचे खांदे अधिक कणखर होतात आणि कपाळावरच्या आठीतही एक वेगळाच निर्धार दिसू लागतो.
इतकंच नाही, तर तिची राजोनिवृत्ती (Menopause) देखील लपून राहत नाही; ती ही ठळकपणे दिसते. वयानुसार येणाऱ्या खुणा लपवण्यापेक्षा, त्या सन्मानाने मिरवताना तिचं शरीर अधिक सौम्य आणि शांत भासतं. तिचे डोळे, तिचे भाव आणि तिची पकड वयानुसार अधिक सुंदर आणि अर्थपूर्ण व्हायला लागते. देवाने तिला किती सुंदर घडवलं आहे, नाही का?
पूर्वा
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा