माझे पावसाळे


"हिरवे हिरवे गार गालिचे हरित तृणांच्या मखमालीचे", किंवा "धरित्रीने जणू हिरवा शालू दिमाखात मिरवावा", नाहीतर "दगडासारखा दगड पण त्यालाही नाजूक नाजूक हिरवळ चढते", अशी काहीतरी वाक्यरचना करत दरवर्षी पावसाळ्याच्या सुरवातीला आणि शाळेच्या पहिल्या मराठीच्या तासाला निबंध खरडल्याच्या बहुतेक सगळ्यांच्याच आठवणी असतील …







निबंधाचा विषय तोच,"शाळेचा पहिला दिवस" किंवा "माझा आवडता ऋतू - पावसाळा", पण दरवर्षी निबंध लिहिताना प्रत्येकांनी एक जास्तीचा पावसाळा बघितलेला असतो, प्रत्येक वाक्यांमध्ये दरवर्षी थोडी प्रगल्भता येते. त्यात काही माझ्यासारखेपण नमुने जे आदल्या वर्षाची वही जपून ठेवणारे, म्हणजे काही नवीन लिहायला नको… पण नेमकं दुसरीने लिहिलेला निबंध ऐकताना आपल्याला असंच लिहायचं होतं अगदी, पण सुचलंच नाही असं दुःख.

पावसाळा आणि शाळा साधारण पाठोपाठच सुरु होतात, त्यामुळे दर पावसाळ्यात शाळेची आठवण होणारच, अगदी सत्तरी ओलांडलेल्या आजीआजोबांनाही येत असेल, यंदा लेक नर्सरीत गेली, आयुष्यातलं सगळ्यात महत्वाचं वळण, पुढे १३ वर्ष शाळा, त्यामुळे पुढची तेरा वर्ष लेकीसोबत माझ्याही आठवणींना उजाळा.

नवीन वह्या पुस्तकं, कोऱ्या करकरीत पुस्तकांना येणारा एक टिपिकल वास, मग पुस्तक वह्यांना कव्हर घालून, त्यावर नावं लिहिण्याचा सोहळा, डबा, पाण्याची बाटली, दप्तर, रेनकोट, सगळी तयारी उत्साहानं आणि सुट्ट्या संपल्याचं दुःख असूनही हवाहवासा वाटणारा शाळेचा पहिला दिवस.







शाळेच्या हातात हात घालून पावसाळाही सुरु होतो, पावसाच्या पहिल्या थेंबांबरोबर "गारवा…", "पाऊस असा रुणझुणता…." "सावन का महिना..." सारखी गाणी अलगद ओठांवर रुंजी घालायला लागतात, मला नेहमी वाटत पावसाचा पहिला थेंब आपल्या थेट अंतरंगात जातो आणि आपला कायापालट करून टाकतो, निसर्गचाच चेहरामोहरा बदलवून टाकतो तर आपली काय मिजास.

रखरखीत उन्हानी करपलेला प्रत्येक जीव आणि निर्जीव उजळून निघतो. पावसाळ्यात मला खास आकर्षण वाटत ते संध्याकाळच्या आकाशाच, निळशार आकाश आणि विधात्याने विविध रंगांची बेमालूमपणे केलेली उधळण.

शाळा आणि कॉलेज मध्ये असताना कितीतरी अश्याच संध्याकाळी मी नुसत्या आकाश्याकडे पाहताच काढल्या.

मला अजूनही वाटत, आपले ज्या-त्या वेळचे विचार, आपला मूड त्याला बरोबर कळतो आणि त्या एवढ्या विशाल कॅनव्हासवर तो आपल्यासाठीच फराटे मारतो.







आजकालच्या सो कॉल्ड बिझी शेड्युल मध्ये एखादी तरी संध्याकाळ त्या आकाशासोबत हितगुज साधायला मिळवाययला हवी हो ना……

टिप्पण्या

  1. निनावी२५ जून, २०२५ रोजी ९:१४ AM वाजता

    खूप छान

    उत्तर द्याहटवा
  2. निनावी२५ जून, २०२५ रोजी ९:१६ AM वाजता

    खूप सुंदर

    उत्तर द्याहटवा
  3. Sarita Patil२५ जून, २०२५ रोजी १०:१२ AM वाजता

    खूप छान. आठवणी ना उजाळा मिळाला.

    उत्तर द्याहटवा
  4. Rahul K८ जुलै, २०२५ रोजी ८:२९ AM वाजता

    फ्लॅशबॅक मध्ये आल्यासारखं वाटलं, मस्तच 👍

    उत्तर द्याहटवा

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

मी फक्त आणि फक्त माझी असताना

इमेज
  सगळं घर शांत निजलं आहे, अजूबाजूच्या घरातले दिवे मालवलेत. हाच तो माझा आवडता क्षण...   आकाशात चांदण्या मंद मंद लुकलुकताहेत आणि गच्चीतल्या झुल्यावर मी हलके हलके झोके घेत सैलावत आहे... दुखरे पाय दाबत दाबत, प्रत्येक झोक्यासरशी दिवसभरातल्या विचारांचा गुंता सोडवतेय..  गार गार वाऱ्याच्या झुळूकेनी गच्चीतला सोनचाफा घमघमतोय, अंगभर काटा फुलतोय,  मी आता शाल लपेटून घेतेय..   शरीरासोबत मन देखील सैलावतय... दूरवरून ऐकू येतयं प्रभा अत्रेचं मारु बिहाग रागातलं, " जागू मै सारी रैना बलमा"...   पण मी मात्र हलके हलके निद्रादेवीच्या कवेत आधीन होतेय... मी फक्त आणि फक्त माझी असताना 
अधिक वाचा

फिनलंड ट्रीप डायरी १६ नोव्हेंबर २०१४

इमेज
  आज सुट्टी त्यामुळे आरामाचा दिवस होता, खरंच मस्त आराम केला आज. सकाळ संध्याकाळ एक एक मुव्ही बघितला. आज पहिल्यांदाच उजेड असताना घरात होते म्हणजे माझ्या अपार्टमेंटमध्ये. मागच्या बाजूच्या खिडक्या उघडून बघितल्या तर बाहेर छोटासा पोर्च आहे, दोन खुर्च्या टेबल ठेवलंय आणि मागच्या बाजूला एक तलाव आहे. जरा आवरून साधारण दोन च्यासुमारास बाहेर पडले चालायला, बाहेर स्नो फॉल होत होता, तो हलके हलके तरंगत माझ्या काळ्या ओव्हरकोट आणि हॅन्डग्लोव्जवर येवून पडत होता, ते फिलिंग इतकं सही होत नं, मग मी थोडे फोटो काढले आणि सुसाट धावत त्या तलावाकडे गेले, आता कडेकडेच पाणी हळूहळू गोठायला लागलाय, त्याचा एकसमान बर्फ तयार झाला होता, साधारण पाच मिलीमीटरचा, जशी थंडी वाढते तसा हा बर्फ एक दोन फूट भर तयार होतो म्हणजे त्यावर अगदी सहज चालता येतं, इथे लोकं बाइकिंग करतात, आणि हो इथले खेळ पण बर्फातले, जसं कि आईस हॉकी, आईस फ़ुटबाँल असे. अर्धातास मस्त दमून आणि गारठून घरी आले, ठरवलेलं कि आज सौना घ्यायचा, खरं म्हणजे भीती वाटत होती कि कसं होईल हे काही वेगळंच तर नाही होणार, म्हणून आज एक तासासाठीच सेटिंग केलं, पण आई शप्पत...
अधिक वाचा